Мен талай жанға сыр бермеген,
көзіңнен мұңды көрмеген.
Жүрегім үнсіз соғып жүріп, бір өзіңе келгенде жеңілген.
Сен күлген кезде таң атады,
сен жоқта көңіл жараланады.
Бәріне төтеп берген жүрек өзіңе келгенде босап қалады.
Сен білмейсің ғой,
жаным менің, сенен басталар әрбір күнім.
Бүкіл әлемге
мықты болсам, саған келгенде әлсізбін.
Сен менің әлсіз жерімсің,
жүректің терең сезімісің. Мың рет өзімді жоғалтсам да, қайта табатын өзіңсің.
Сен менің айтылмас сырымсың,