وقتی که دلتنگ میشم و
همراه تنهایی میرم،
داغ دلم تازه میشه.
زمزمه‌های خوندنم،
واسوسه‌های موندنم
با تو هم‌اندازه میشه.
قد هزار تا پنجره
تنهایی آواز می‌خونم.
دارم با کی حرف می‌زنم؟
نمی‌دونم، نمی‌دونم.
این روزا دنیا واسه من از خونه‌مون کوچیک‌تره.
کاش می‌تونستم بخونم قد هزار تا پنجره.
طلوع من،
طلوع من،
وقتی غروب پر بزنه،
موقع رفتن منه.