О, Жаратқан!
Неге қатал бұл заман?
Неге адам махаббатқа жаралған?
Ар мен намыс екі жанды айырса,
кім араша
түсер қос жүрекке.
Махаббат ай неткен терең, қуанышсың, кейде өлең.
Жүрек таңдаған жанынан қалай ғана
безер екен. Жұрттың сөзі бөгей алмас, шын сезімді жеңе алмас.
Сенсіз өткен әрбір күнім жарық таңға тең бола алмас.
Жолы бөгеп, түн төңісе де, тағдыр сынап, мұң берсе де, бір тілегім бар өмірден бірге болсам сүйгеніммен.
Махаббат үшін дәмеге дайынбыз біз төзуге.
Қара түннің өзінде сенеміз біз сезімге.
Өмір жолы болар алар,
кейде бағыттым қия.
Жолымызға мұң тұрса да,