Бұл өмір бір күсі жол бұрандаған, Кім бәрдейсің жолымда сын алмаған
Дүңне қо барынан безген шақта, Адал жаның маңдайына сұр орнаған
Жалғандың өрге жүзіп кеткен шағы, Шыңды қайтқан жаңға бөгін күн қаранғы
Қара нейт қаптап кеткен қоғамдағы, Аруяттың құныта құлдырады
Есінді жина қазағым, Үйқыдан оян қаза� азай
Бата берір бағына қолын жайып, Дәстүрменен салтымыз дәлсіреп, Тәрбиеде бара жатыр жоғалы.
Өткіз бедік біздер бастан нелерді, Айта берсең тоздырасың көмейді, Қайсарым нес қайт басерлер жоғалы, Бірте-бірте
Көгілдірлер көбейдзіне сұлы боп, қара көзденің апатпен сән кетті